Current Duties
Courses
ICT Ideas
ICT Education
ICT Management
ICT Principles
ICT Standards
ICT Vocabulary
CMM / CMMI
Case Studies
General Articles
Presentations
Book Reviews
Buddhism
Personal Efficiency
Writing Guides
Research Guides
VIP
Q & A
Contacts
Archive
Seminars
คำแนะนำด้านการเรียน
ข้อสอบสนุก

ปรับปรุงครั้งล่าสุด:

2 สิงหาคม 2560
IT Idea for Spiritization

ดร. ครรชิต  มาลัยวงศ์

ราชบัณฑิต สาขาวิชาคอมพิวเตอร์

นายกสภามหาวิทยาลัยศรีปทุม

สวัสดีครับ

           ผมหายหน้าไปสองเดือนเพราะมีงานที่ต้องคิดพิจารณามากมายทุกวัน. ครั้นมื่อตกเย็นค่ำแม้จะมีเวลา แต่ก็ไม่ได้คิดอยากจะขีดเขียนอะไรอีกแล้ว เพราะ ผมพบว่าสารคดีต่างๆทางเคเบิลทีวีนั้นน่าสนใจและทำให้ผมฉลาดมากขึ้น. ผมจึงใช้เวลาติดตามชมสารคดีเหล่านั้นแทนการอ่านและเขียนอย่างเคย.

           เมื่อเช้านี้ผมออกจากบ้านไปซื้อของที่ร้านสะดวกซื้อใกล้บ้าน. ระหว่างทางพนักงานรถไฟคนหนึ่งไหว้ทักทายผมซึ่งมีอายุมากกว่า. ตอนเช้าพนักงานผู้นี้มายืนรอรับพัสดุที่ประชาชนส่งกับขบวนรถไฟมาลงที่สถานีหน้าบ้านผม ดังนั้นผมจึงคุ้นเคยกับเขามานานหลายปีแล้ว. วันนี้เขาบอกผมว่า เขาคงทำงานที่นี่ต่อไปอีกไม่นานก็จะเกษียณอายุแล้ว. นอกจากนั้นเขายังบอกผมด้วยว่า ลูกสองคนของเขาก็ศึกษาจบและได้งานทำแล้ว.

           ความคิดของผมหยุดชะงักไปนิดหนึ่ง. ผมพบเห็นเขาตั้งแต่เขายังหนุ่มแล้วเวลานี้ก็คิดว่าเขายังคงเป็นหนุ่มเหมือนเดิม. แต่เรื่องที่เขาบอกทำให้ผมตระหนักว่า เวลาช่างผ่านไปรวดเร็วมาก. ถ้าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงกับทางรถไฟสายนี้ และผมยังคงออกจากบ้านเดินมาร้านสะดวกซื้อเหมือนที่ทำมาบ่อยๆ ไม่ช้าก็คงจะมีพนักงานคนใหม่มาแทนเขาผู้นี้. แต่มันจะเป็นอย่างนั้นแน่ละหรือ?

           กาลเวลาที่ผ่านเลยไปทำให้ทุกคนมีอายุมากขึ้น และ ไม่ช้าเราก็จะหมดหน้าที่ความเป็นมนุษย์บนโลกนี้. แล้วเราเดินทางผ่านกาลเวลาไปเพื่ออะไร?

           ผมเชื่อว่าทุกคนก็คงจะเคยคิดสงสัยเรื่องนี้. ผมเชื่อว่าคำตอบอาจจะมีมากมายสุดแท้แต่ความเชื่อ, ความเห็น, ความรู้ และ ประสบการณ์ ของแต่ละคน. คำตอบเหล่านี้คงไม่มีใครบอกได้ว่าถูกหรือผิด. แต่คำตอบแต่ละอย่าง ก็คือแนวทางการที่แต่ละบุคคลจะใช้ชีวิตนั่นเอง.

           สำหรับผมแล้ว ผมเชื่อว่า การที่เราเดินทางผ่านเวลาในช่วงชีวิตนี้ (และในช่วงชีวิตอื่นๆ ทั้งในอดีตและอนาคต สำหรับผู้ที่เชื่อเรื่องการสืบต่อของจิตหรือวิญญาณ หรือ อะไรก็ตามที) มีจุดประสงค์สำคัญข้อเดียว คือการปรับปรุงตนเองให้ดีขึ้น.

           เราพิจารณาแต่เพียงชาตินี้ก็ได้ ไม่ต้องไปมองชาติอื่นๆ เลย. สิ่งที่สำคัญสำหรับทุกคนก็คือ แต่ละวันที่ผันเปลี่ยนไป เราจะต้องดีขึ้นทั้งในด้านความรู้, ความดี, ความงาม, ความมีเมตตากรุณา, ความมีธรรมะ, ความซื่อสัตย์, ความสุข และ อาจจะรวมถึงความมีสุขภาพด้วย. ข้อหลังสุดนี้อาจจะเป็นเรื่องยากสักหน่อยที่จะเชื่อ เพราะร่างกายทุกคนนั้นก็มีแต่จะเสื่อมลงตามอายุขัย. แต่ผมก็ยังเชื่อว่า ความเสื่อมกับสุขภาพก็ยังคงไปด้วยกันได้. เราอาจจะมีสุขภาพที่ดีขึ้นสำหรับสกนธ์กายที่เสื่อมลงไป. นั่นน่าจะดีกว่า การเสื่อมทั้งกายและสุขภาพมิใช่หรือ?

          

 

สวัสดี

ครรชิต มาลัยวงศ์

๒ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๐

home